| Hrafnabjargafossar freyða
fjallamjólk um gljúfrin rennur.
Á mjúkum línum hárra heiða
himinssólareldur brennur.
Upp með fljóti á aurum gráum
eyrarós ber sumarskrúða.
Á stuðlaberg í hamri háum
horfi ég gegnum fossins úða. |
Úfin hraun með hella í leynum
hafa andlit, grettar vættir.
Á silkimjúkum sorfnum steinum
sýnast einnig vera gættir.
Upp með fljóti á eyrum sléttum
ærnar hamast við að bíta.
Undir barði og bláum klettum
blómstrar mýrarsólin hvíta.
|
