| Þar sem ég bý við
fljótið út við sjó, þá
þekki ég best þann hluta og langar að lýsa
honum lítillega.
Á fljótinu sjálfu eru helst tegundir eins
og svartbakar og sílamávar sem verpa þar á
eyjum og hólmum. Lómar halda sig töluvert þar
í ætisleit en verpa við vötn og tjarnir. Gæsir
(aðallega grágæsir en heiðagæsir eru
nýnemar og ekki stór hópur) eru mikið síðsumars
í fjaðurskiftum í og við fljótið
og verpa beggja vegna við það, ennfremur er nokkuð
um æðarvarp en það á frekar erfitt uppdráttar
fyrir mikið mávager sem situr umhverfis ósinn
og nær því miður meirihluta þeirra
unga sem þangað komast. Toppendur sjást oft og
einstakasinnum gulönd í ætisleit á fljótinu.
Mynd: Urtandarungar |

|

|
Aðrar andategundir eins og hávellur,
urtendur, skúfendur, duggendur, stokkendur, grafendur, gargendur,
rauðhöfðaendur, hrafnsendur og stöku skeiðendur,
halda sig og verpa á bökkum og umhverfi fljótsins.
Þá eru ótaldar tegundir eins og himbrimar, flórgoðar,
óðinshanar, heiðlóur, spóar, sandlóur,
tjaldar, hrossagaukar, jaðrakanar,stelkar, lóuþrælar,
sendlingar, einstaka sinnum þórshanar, stormmávar,
hettumávar, þúsundir af kríu, kjóar,
álftir, rjúpur, auðnutittlingar, skógarþrestir,
steindeplar, músarindlar, maríuerlur og þúfutittlingar.
Mynd: Hávellur |
Landselir liggja mikið á
eyrum og grynningum og kæpa þar líka. Þeir
eru oft mjög forvitnir og stinga haus upp hér og þar,
þegar þeir synda nærri mannfólkinu, en
kannski kæta þeir ekki laxveiðimenn eins mikið,
þar sem þeir lifa á fiski og veiða eflaust
eitthvað í fljótinu.
Minnkur er stundum á ferðinni og ennfremur refir og
eru þeir ekki vinsælir íþessu einstaka
umhverfi.
Mynd: Selir og gæsir á fljótinu
|
 |